ارايه كرد . خدمت اسلام به زنان از دو ناحيه بود : اول در روان‌شناسى زن و مرد اعجاز كرد . دوم زنان را به حقوق انسانى شان آشنا نمود . از اين رو اسلام نهضتى را آغاز كرد كه طى آن احترام پدران را نزد دختران ، و احترام شوهران را نزد زنان از ميان نبرد ، اساس خانواده ها را متزلزل نكرد ، زنان را به شوهر دارى و مادرى و تربيت فرزندان ، بدبين ننمود ؛ براى مردان مجرد و شكارچى اجتماع كه دنبال شكار مفت مى گردند وسيله درست نكرد ، و زنان را از آغوش پاك شوهران و دختران را از دامن پرمهر پدران و مادران تحويل صاحبان مقام و ثروت نداد . اما بعد از صدر اسلام آيا وضع به همان صورت باقى ماند ؟ آيا در جهان معاصر ، و به ويژه عصر جديد در اين باره و عرصه اتفاقى نيفتاد ؟ پاسخ اين سوال را پى مى گيريم . نابودى ارزش مادرى : آنچه در دهه هاى گذشته ارزش مادرى را در غرب به شدت تقليل داد ، و بر آن ضربه هاى مهلك وارد كرده ، آثار و عواقب تكنولوژى جديد است ؛ زيرا اكنون ديگر تعيين پيشاپيش جنسيت كودك ، و حتى تعيين ميزان هوش ، قيافه و ويژگى هاى شخصيتى كودك در دوران رحم ، جنبه هاى عملى و عينى يافته است ، پرورش نطفه در محفظه شيشه‌اى ، خوردن چند قرص و مطمئن شدن شدن از عدم حاملگى ، رفتن به محل نگهدارى جنين و خريدن جنين ، هرگونه ارزش مادرى كردن را از بين برده و يا لااقل كاهش داده است . با ادامه اين روند و تشديد آن ، ديرى نخواهد پاييد كه تمام مفاهيم قرار دادى در باره خانواده و مسئوليت هاى آن بيش از اكنون از ميان خواهد رفت . به راستى وقتى انسان غربى بتواند كودكان را در ظروف آزمايشگاه پرورش دهد ، در مفهوم مادر شدن چه تغييرات عظيمى روى خواهد داد ؟ زنان در صورتى كه قرار